Drukarka

Jest to wyspecjalizowana forma wielkoformatowego druku atramentowego typu roll-to-roll. Drukarki zbudowane wyłącznie do podawania rolek tkanin zastępują niektóre urządzenia do drukowania rotacyjnego i płaskiego, tradycyjnie używane do przemysłowego drukowania na tekstyliach.

W przeciwieństwie do procesu sublimacji barwników do tekstyliów, który ogranicza się do tkanin poliestrowych i poliestrowych, cyfrowe drukarki do tekstyliów wyrzucają maleńkie kropelki atramentu bezpośrednio na wiele rodzajów nierozciągliwych tekstyliów naturalnych i syntetycznych. Rodzaje atramentów, stosowane procesy obróbki wstępnej i końcowej zależą od konkretnego rodzaju dekorowanej tkaniny i sposobu jej użycia.

Operację drukowania na maszynie do sitodruku płaskiego można przeprowadzić w pełni automatycznie poprzez ujednolicenie etapów przygotowania i wykonania wydruku, w tym trzymania sita, dodawania pasty drukarskiej, dociskania pasty do tkaniny, podnoszenia sita i przenoszenia tkaniny do przodu do następnej pozycji ekranu sitodrukowego. Automatyzacja tych etapów sprawia, że ​​reprodukcja wyników drukowania jest dość łatwa.

Tkanina jest odpowiednio podawana do maszyny bez zagnieceń. Wzór nadruku rejestrowany jest na tkaninie poprzez przeciśnięcie pasty drukarskiej przez specjalnie wygrawerowane fragmenty na płaskich sitach. Ekranów jest tyle, ile jest kolorów we wzorze nadruku. Tkanina przeznaczona do druku jest przenoszona, czyli przenoszona do przodu, z każdym kolorem, rejestr po rejestrze, podczas gdy płaskie grawerowane sita w sposób ciągły podnoszą się i opadają, przy każdym powtórzeniu kolorowego wzoru drukowany jest w tym samym czasie, ale w różnych miejscach druku tkaniny. Cały kolorowy wzór zostanie wydrukowany dopiero wtedy, gdy ekran końcowy zakończy operację drukowania.

Ten system z matrycą składa się z wymaganej liczby występów na cal kwadratowy (lub cm kwadratowy). Nikiel metaliczny jest osadzany elektrolitycznie w sześciokątnych szczelinach pomiędzy występami. Najczęściej stosowane rozmiary oczek to 60, 80, 100 i 120. Nie trzeba dodawać, że im drobniejszy jest numer oczka, tym wzór nadrukowany na danej siatce jest palcem. Cylindryczne perforowane sita obrotowe powstają w trymerze tłoczącym.

Podłoże, czyli tkanina, przemieszcza się wraz z kocem przenośnika drukującego bez końca do końca blatu stołu drukarskiego. Na tym etapie proces drukowania zostaje zakończony, a zadrukowana tkanina kierowana jest następnie do suszarki ciągłej. Suszarka posiadająca odpowiednią wydajność parowania jest odpowiednio zaprojektowana. Po wyschnięciu tkaninę przekazuje się na układ zaplatania. Sita obrotowe pracują w ciągłym kontakcie pod ciśnieniem z tkaniną, która ma być zadrukowana, a także z przenośnikiem taśmowym drukującym bez końca.

Na innych w pełni zmechanizowanych maszynach drukowane są wszystkie kolory jednocześnie. Wraz z maszyną drukującą umieszcza się szereg sit stacjonarnych (od 8 do 12, ale niektóre maszyny wyposażone są w nawet 24 różne sita). Ekrany są jednocześnie podnoszone, a tkanina przyklejona do ruchomego gumowego pasa bez końca przesuwana jest do punktu powtórzenia wzoru. Następnie sita są ponownie opuszczane i pasta jest przeciskana przez sita na tkaninę. Zadrukowany materiał przy każdej aplikacji przesuwa się o jedną klatkę do przodu, a opuszczając ostatnią klatkę, zostaje ostatecznie wysuszony i gotowy do utrwalenia.